شنبه –  چهارشنبه

            شروع ترم:         12/04/87

            پايان ترم:           23/06/87

   Quiz 1           :            ۸۷/۰۵/۱۲

   Quiz 2           :            ۸۷/۰۶/۱۳

يكشنبه – سه شنبه

            شروع ترم:         11/04/87        

            پايان ترم:           24/06/87

   Quiz 1           :           ۸۷/۰۵/۰۸

    Quiz 2          :           ۸۷/۰۶/۱۲

دوشنبه – پنج شنبه

            شروع ترم:         10/04/87

            پايان ترم:           21/06/87

   Quiz 1            :          ۸۷/۰۵/۱۰

    Quiz 2            :          ۸۷/۰۶/۱۱

سه سال با انساني بسيار انساني در كنار شما بودم و به تفصيل از نيچه برايتان سخن گفتم. انساني بسيار انساني در اين سه سال بر آن بود تا مفهوم حقيقي فلسفه نيچه با طرحي نو از خوانش ايراني و فارسي آن بشناساند. ازنيچه سخن گفتن بسيار است، اگر چه همچنان معتقدم كه نيچه آيينه ايست كه نبايد توقع داشت اگر خري در آن نظر كند، انساني تواند ديد. شايد بهمين دليل و البته دلايل ديگر تصميم گرفتم كه نوشتن درباره نيچه و صحبت از نيچه و فلسفه او را در انساني بسيار انساني خاتمه دهم و با ارزيابي دوباره ارزشها، بازگشتي جاودان را بازهم با انساني بسيار انساني با احترام به نيچه آغاز نمايم. گاه آن رسيده است كه نيچه را پاداش بسزايي دهم:

          «آنكس كه هميشه شاگرد مي ماند، آموزگار خويش را پاداش بسزايي نمي دهد.»

در سالهاي گذشته با وبلاگهاي «شرح پريشاني» و «انديشه اهورايي پاييز» با شما نيك سخن گفته بودم، اما به دلايلي كه خوانندگان قديمي و همراهان خوب اين دو وبلاگ مي دانند به سرانجام نرسيدند. اما انساني بسيار انساني، انديشه اي فراسوي نيك و بد خواهد بود و بازگشتي جاودان. با شما خواهم گفت از انديشه و آنچه انديشيدني است؛ با شما خواهم گفت از سرزمين آرياييم و مردان اهوراييش؛ با شما ار آنچه مايه شيدايي بشر است خواهم گفت.

نمي دانم، شايد ديگر بار نيز غمين شوم و با دل خود بگويم :‹‹آنان مرا در نمي يابند؛ من دهاني بهر اين گوش ها نيستم›› اما آفريينده جوياي ياران است. نه نعش ها و گله ها و مومنان.آفريينده جوياي آفرييندگان قرين خويش است؛ جوياي آناني كه ارزش هاي نو را بر لوح هاي نو مي نگارند.

آري؛ موسم ‹‹نيك›› و ‹‹بد›› به سر آمده است. بايد بشر را به گزينش هايي وا داريم كه سراسر آينده بسته بدان ها باشد. انديشه اي فراسوي نيك و بد...

‹‹هان! از فرزانگي خويش به تنگ آمده ام و چون زنبوري انگبين بسيار گرد كرده، مرا به دست هايي نياز است كه به سويم دراز شوند.

مي خواهم ارزاني دارم و بخش كنم تا ديگر با فرزانگان ميان مردم از نابخردي خويش شادمان شوند و تهيدستان ديگر بار از توانگري خويش.››

منتظر انديشه هاي ناب و آريايي تان هستم تا اين بار نيز با ياري شما لحظاتي نيك را سپري كنم. در پايان بايستي خدمت تمامي خوانندگان محترم انساني بسيار انساني عرض كنم كه تمامي مطالب مرتبط با نيچه و فلسفه او در وبلاگ محفوظ و از قسمت آرشيو قابل دسترسي مي باشد. از ين پس انساني بسيار انساني با مطالبي نو مهمان شما خواهد بود و مباحث مرتبط با نيچه در گروه نیچه در یاهو پيگيري خواهدشد.

                                                                           احسان گزوكي – 3 تير 1387